Krajalnica w kolorze czarnym

Każdy pracownik jest idealny. W społeczeństwie jesteśmy grupę, część pewnej ogólnie przyjętej całości. Ukazujemy się pewnymi podobieństwami, wspólnymi pomysłami na nowego typu dziedziny życia, kojarzy nas taż sama tradycja i historia. Nie znaczy to przecież, że wszyscy jesteśmy tacy sami. Wspólnota wszystkich jest poważną grupą, jaka stanowi wyborem niepodrabialnych, całkowicie indywidualnych jednostek. Każda z jednostek ma zysk wyższy czy mniejszy na ogólne funkcjonowanie wspólnoty, każda część w sposób mniejszy lub wyższy przydałaby się do zmiany historii całej grupy.

Ludzie są zbiorem indywidualnych jednostek, które choć mają dobre cechy wspólne, jakie można ogólnie określić jako zbiór ogólnie przyjętych norm pięknych i postępowania. Co natomiast przygotować w wypadku, gdy pojawiają się w części osoby różniące się w styl diametralny? Czym one się charakteryzują? Czy różnica w współczesnym przypadku może stać rozpatrywana w sposób pozytywny?

Osoby, które nie potrafią spełnić ogólnie przyjętych wartości i prawidłowo być w społeczeństwie są określane jak podwładne z zaburzeniami osobowości. Jest wiele sposobów określonych przez naukowców zaburzeń osobowości, przedstawiają one a kilka wspólnych cech charakterystycznych. Płynie spośród tego, że osoby korzystające zaburzenia osób będą:

głęboko zakorzenione i zachowane wzorce zachowań, których kolej jest właściwie niemożliwa bez sensu na jakość, w jakiej dana osoba się znajdzie, mała elastyczność odpowiedzi na wielkie sytuacje społeczne i samo, skrajna lub cała dysproporcję w związku do powszechnie przyjętych przez daną kulturę norm, subiektywnie związane z mieniem lub trudnościami w osiągnięciu życiowych celów.

Jak to widać, wszelkie nowości w duszy człowieka odbywają się w stanie, kiedy kobieta staje się istotą sam projektującą i rozwijającą własne poglądy, a czyli w stopniu dojrzewania. Zaburzenia osobowości są więc niemal niemożliwe do powstania w sezonie wczesnego dzieciństwa. Nie wszystkie rodzaje odmienności z grupy oznaczają powstające, bądź szybko powstałe zaburzenia osobowości. Choć te nieleczone mogą wysyłać nie wyłącznie do zabiegu adaptacji w społeczeństwie, lecz również do wielkich konsekwencji, nie jest bowiem rzadkością, że kobiety chore na zaburzenie osobowości popełniają nieświadomie zbrodnie lub odbierają sobie życie.